Ata onde é capaz de chegar un pai para encubrir a un fillo que comete un delito inxustificable? Debe prevalecer o instinto de protección paterna, ou a lealdade a unhas normas sociais que garanten a coherencia e a fortaleza do grupo? Estas e outras preguntas de igual calibre xorden como dardos durante a lectura da cea, unha novela aceda e provocadora que apunta sen miramientos a toda unha clase social acomodada dos Países Baixos e, por extensión, de toda Europa, instalada nunha inercia de autosatisfacción e compracencia, e indiferente cara ao devir da xeración que ha de sucedela.
Dúas parellas citáronse a cear nun moderno e exclusivo restaurante de Ámsterdam. Mentres saborean o aperitivo e charlan con aparente despreocupación sobre a última película de moda e os seus plans para as vacacións, son conscientes de que, tarde ou cedo, deberán abordar o incerto e perentorio asunto que os levou a reunirse: o futuro de Michel e Rick, os seus fillos de quince anos, que segundo algúns indicios poderían estar envoltos nun caso de violencia grave. Así pois, tras as sobremesas, cando a cea chegue aos seus últimos compases, a tensión entre os comensais alcanzaría o seu punto culminante e a cadea de segredos e revelacións confluirán nun final dramático no que ninguén poderá esgrimir a súa inocencia.
Andrés está farto do colexio, dos grans, do rolo da súa nai, da plasta da súa irmá, de Jorge o birlanovias, da vida en xeral e do profe de Historia en particular. Dani e el propuxéronse cambiar o mundo e fan un esconxuro que lles fará inmunes ás fantasmadas dos ricos, pelotas e demais aves carroñeras, e converteraos en heroes. Bo, polo menos iso é o que estaba previsto. Se logo as cousas se tuercen... 
